30-06-06

 Eerste berichtje

Hoi,

 

ik ben Anneleen en voorlopig woon ik nog in Boortmeerbeek, maar daar zal snel verandering in komen. Als eerste wil ik vertellen hoe ik op het idee gekomen ben om voor een jaar naar het buitenland te gaan. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ik hoorde dat er iemand naar Amerika ging voor een jaar. Ik zat toen nog maar in het vierde middelbaar, maar ik kreeg toch al de kriebels om later ook zoiets te gaan doen. Ik heb dan gedurende 2 jaar (omdat ik pas na mijn 6de jaar wou vertrekken) allerlei informatie opgezocht over de verschillende organisaties. Mijn ouders dachten en hoopten waarschijnlijk dat het maar een bevlieging was. Het tegendeel werd echter bewezen. Vorige zomer heb ik een definitief besluit genomen samen met mijn ouders: ik mag naar het buitenland met AFS. Deze organisatie sprak mij het meest aan omdat je tijdens je voorbereidingsjaar verschillende oriëntatiemomenten krijgt.

 

In oktober ben ik eerst naar een infodag in Mechelen geweest. We kregen de basisinformatie: hoe de organisatie werkt, ervaringen van returnees en de ongeruste ouders konden naar hartelust hun vele vragen stellen. “Zijn de landen op die lijst wel veilig?, Wat als er een aardbeving of een tsunami is?, Mogen we hun bezoeken?, Wat als het gastgezin niet goed voor mijn dochter/zoon zorgt?”, enzovoort enzovoort. Natuurlijk konden de vrijwilligers toch bijna iedereen ervan overtuigen dat het een fantastische ervaring is. Daarna werd ik uitgenodigd voor het wegwijsweekend. Hier ontmoette ik de andere deelnemers van de regio Mechelen die, net zoals mij, hun droom wilden verwezenlijken. Op het einde van het weekend moesten we onze 3 favoriete landen opschrijven. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan want in het begin had elk land wel iets aantrekkelijk. Uiteindelijk zijn het Ghana, Dominicaanse Republiek en Maleisië geworden. In december, midden in de examens, kreeg ik een brief van AFS. Dat was dé brief die zou bepalen hoe mijn leven er volgend jaar zou uitzien. Ik opende de brief, zag eerst niet goed waar het land stond en dan zag ik het: GHANA. Ik ben echt ongelofelijk blij met deze bestemming, en ik ben direct allerlei dingen gaan opzoeken. T is wel grappig: als ik tegen iemand zeg dat ik naar Ghana ga, dan zie je ze echt zo kijken van hmm, waar zou dat nu liggen. Dus even ter verduidelijk: Het ligt aan de westkust, naast Togo, ivoorkust en Burkina Faso.

 

 

Daarna hebben we nog een aantal oriëntatiedagen en –weekends, een landeninfodag, een paar feestjes, … gehad. Allemaal om je zoveel mogelijk voor te bereiden op volgend jaar.

Nu is het enkel nog wachten op nieuws van mijn gastgezin, maar dat verwacht ik nog niet onmiddellijk. Er zijn mensen die al begin juli vertrekken en nog altijd geen nieuws hebben, dus ja. We zullen wel zien.

17:11 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.