25-01-07

hoihoi

Hey,

Vorige week zijn Silke, Annie en Audrey van afs me komen bezoeken. Ik ben dan drie dagen nie naar school geweest, we zijn naar osu en labadi beach geweest. T nieuws dat mijn vrienden in town waren ging al snel rond en al de jongens begonnen natuurlijk te vragen wanneer we allemaal is samen gingen uitgaan. Dus Donderdag avond zijn we naar een cafe geweest in Sahara met een hele hoop jongens. Amaai, ze waren content en allemaal vroegen ze aan mij: Which one will u give to me? ik heb gezegd da ze allemaal een vriend hebben, ma da vonden ze nie zo erg ze.

Op school zijn er ook een paar interressante dingen gebeurd. Ik heb mijn rapport gekregen, 4 As, 1 B, 1C, 2 E en 1 F. Valt nog goe mee aangezien ik eigenlijk nie veel geleerd heb. De lesmethode is "Dictate and copy" vrij saai dus, de hele tijd schrijven.

Gisteren hebben ze heel onze klas gestraft, k weet eigenlijk nie waarom, ma we moesten allemaal op onze knieen zitten voor 30 min en da is best wel pijnlijk. Ze gebruiken hier ook nog vaak een stok om te lln te straffen, ma wees gerust die mag niet gebruikt worden op afs studenten. En zoals jullie al weten moeten we een uniform dragen, ma veel mensen in onze klas dragenonder hun uniform zo van die chique designer schoenen en mega grote flashy riemen. Ma da mag dus nie, en gisteren hebben ze die schoenen afgenomen. En sonnige mensen moesten dus de hele dag op blote voeten rondlopen.

Ah ja, AFS werkt hier echt niet goed. Normaal gingen we in januari een afs trip hebben naar de northern region. Maar nu is da al uitgesteld tot na pasen. En  ook de meeste van ons zijn al is naar het ziekenhuis geweest, ma ze hebben nog niemand terugbetaald.Van die drumming and dancing cursus hebben we ook nog niks gehoord.Dan vraagt ge u wel af waar al ons geld heen gaat.

Nog enkel feitjes;

Vorige maand was het harmattan, dit is een wind die uit de sahara komt. Hierdoor wordt alles heel stoffig maar het was zalig koud in die periode. Alle koud voor ghanese normen he.

Ik heb mijn vorige gastmoeder nog is gezien en ze was heel vriendlijk. Ze heeft me zelfs uit genodigt om nog is langs te komen. K ga ik zeker doen.

De jongens hier hebben allemaal een bijnaam; cobra, ice tea, phatmoe, master flex, crazy,...

Iedereen zegt dat mijn engels echt een ghanees accent heeft. Da vind ik echt wel zalig, en mijn twi gaat stilletjes aan vooruit, k kan al verstaan als ze over mij aant babbelen zijn, dus das toch wel goe.

Voor de rest gaat alles hier goed. Fotos komen binnen twee weken, echt waar. Nog even geduld.

xxxxx

12:24 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-01-07

Christmas in africa

Hoi, zalig kerstmis en gelukkig nieuwjaar voor iedereen. Het is al een enorm drukke vakantie geweest, k ga doodmoe zijn tegen dat school terug begint.

Kerstmis in ghana verschilt eigenlijk niet zo veel van die in belgie. Je versiert het huis, er is een kerstboom, ze spelen kerstliedjes,... en dan ga je iedereen bezoeken. Maar aangezien de afrikaanse familie heel uitgebreid is, is dat wel nogal veel werk. Op 1 dag zijn we 6 verschillende families gaan bezoeken. In de familie zijn de mannen bijna allemaal politiekers, ze zijn dus met andere woorden mega rijk. Echt waar, zon grote villas hebt ge in belgie zelf niet. Overal krijgt ge ook mega veel eten en drinken, t was echt wel vermoeiend.

Voor de rest gewoon wat rondgehangen in dansoman. We hebben een double date gedaan, ik, barabara, rado en gerald. T was zeer leuk, eerst naar een pub geweest en dan naar goldhouse, das een restaurant. Dan heb ik nog een manicure lateen doen met valse nagels en al. Tis heel mooi. We zijn ook nog is gaan shoppen.

De 31ste december hadden we een groot feest in ons huis voor familie en vrienden. Bart van AFS is ook langsgeweest. Savonds was er vuurwerk.

ik ga nu stoppen, schriven in nederlands lukt niet zo goed meer. Volgende keer wordt het wsl engels,

xxxxxxxxxx

11:29 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-12-06

een zeer belangrijke mededeling

Hoi, amaai er is ondertussen al zoveel gebeurd. Ik zal dus maar beginnen bij het begin. Vorige week woensdag zegt mijn gastmoeder tegen mij dat ze voor een lange tijd gaat reizen en dat ik moet verhuizen. AFS belde me en ze vertelde me dat ik in Adabraka moest gaan wonen. Ik was echt enorm verdrietig omdat ik echt geen zin had om weer helemaal opnieuw te beginnen. Ik wou mijn gebied Sahara, al mijn vrienden, ... echt niet verlaten. Donderdag ochtend heb ik al mijn spullen gepakt. Normaal gezien moest ik naar school gaan maar ik was echt niet in de stemming. Dus ben ik gewoon naar Nanikiya en Rado geweest, zij konden mij een beetje troosten En savonds voelde ik me al veel beter. Dan kwam iemand van afs me halen en toen ze me vertelden dat mijn nieuwe familie toch nog in dansoman woont was ik echt zoo gelukkig. Ik woon dus nog altijd in dezelfde stad maar in een ander gebied namelijk last stop.

Mijn nieuwe familie is echt fantastisch, ik voel me zoo goed bij hen. Ze zien me echt als een deel van de familie en ze willen me heel ghana laten zien. Hun naam Is Mr and ms. KBL, een afkortng voor een naam dat veel te moeilijk is om uit te spreken.. Ik heb een zus, Rabie; ze is 22 jaar, ze werkt op het ministerie voor kinder welzijn. Dan heb ik nog een broer, die ze (heel gemakkelijk) Brother noemen. Hij zit op de boarding school in cape coast maar hij komt met kerstmis naar huis. Dan is er nog 1 broer, Papaa, die met Afs een jaar in duitsland zit. Met hem heb ik al is kunnen babbelen aan de telefoon.

Ze nemen me echt overal mee naar toe, ik heb het gevoel dat ik deze week al meer gezien heb dan in de eerste drie maanden. We zijn naar de eastern region geweest om de grootmoeder te bezoeken. We zijn naar cape coast geweest en hebben el mina castle en cape coast castle bezocht. Op dit moment zit ik in een internetcafe in osu.

Het huis is zelfs nog mooier dan mijn vorige Ik heb een eigen kamer met een groot bed, een TV met kabel, een ijskast, een ventilator Ze hebben een generator dus geeen lights off meer. Ze hebben een auto met airconditioning, zalig! Naast ons huis is een kleuterschool, waar mijn mama werkt En mijn papa is een advocaat.

Ze zijn ook niet zo strikt dus ik heb het gevoel dat ik mijn vrijheid terug heb. Ik mag wegblijven tot 10.30 halleluja! Dat lijkt miscchien niet zo laat, maar het is al veel beter dan helemaal niet uitgaan. IK kan mij nu ook al goed verplaatsen; ik kan alleen een taxi nemen naar sahara, of een tro tro naar kaneshie, circle,labadi,...

Tis bijna vakantie en kerstmis gaat echt zalig zijn. Wel een beetje raar om kerstliedjes tehoren, een kerstman te zien rondlopen,... terwijl het super heet is. Maja t gaat leuk worden want iedereen komt thuis van de boarding school.

xxxxxxxxxx Fotos komen i promise maar ik heb hier echt zo weinig tijd. Ik ben altijd weg, naar school, vrienden, familie,...

12:32 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-11-06

verjaardag in ghana

Hey, Vorige week was mijn 18de verjaardag en ik heb mij echt enorm geamuseerd. Ik ben samen met 5 vriendinnen naar Labadi beach geweest. Mijn mama heeft een picnic voor ons gemaalt, jollof rice,kip, en salade, cola,... Met zen zessen en met al onze zakken zijn we dan in 1 taxi gekropen. Als ging goed, maar dan juist na Nukrumah circle hebben we echt de schrik van ons leven gehad. De taxichauffeur reed gewoon in volle vaart tegen een andere taxi die stil stond. Gelukkig zagen we op tijd dat die niet ging stoppen en we konden ons dus nog vasthouden aan de zetel, want gordels bestaan hier ook nie echt. Maar niemand is gewond geraakt, en we hebben gewoon snel een andere taxi genomen. Het strand is echt super mooi met palbomen en al. Ik en Barbara waren de enige die gingen zwemmem, de rest waren allemaal bang. Ma ja, ik kan dat wel begrijpen wamt de golven zijn enorm groot en de stroming kan u gewoon meesleuren. Gelukkig hadden we twee sterke jongens leren kennen die ons op tijd konden redden als we te ver afdreven. Savonds zijn we dan terug naar huis gegaan, maar toen ik daar aankwam was de deur op slot. Ik was mijn sleutel vergeten en kon dus nie binnen. Dus ben ik maar een vriend gaan bezoeken. Ik ken echt ontzettend veel mensen in mijn gebied en dat is echt leuk. Iedereen roept dan Anneleen of sista efia. School is vanaf deze week echt begonnen. K heb al huiswerk, eigenlijk was de strike nog niet zo slecht ze. Maar ja, op 16 december ist al vakantie. Gisteren ben ik gaan winkelen met Barabara. We hebben een tro tro genomen naar de Kaneshie market en dan naar Circle. Ik heb super mooie kleren gekocht en hakjes want dat dragen ze hier allemaal. Je hebt hier echt een grote invloed van de USA, de kleren, de hip hop, de manier van praten,... En echt iedereen wil in amerika naar de universiteit gaan. Nog 1 ding dat ik wil zeggen voor de mensen die het mss nog nie door hebben. IK WOON NIET IN EEN OF ANDER LEMEN HUTJE IN EEN DoRP. Ik woon in een stad waar alles te vinden is en dat eigenlijk niet zo veel verschilt van een stad in Belgie.Alle, k moet weg, fotos komen, nog een beetje geduld hebben.xxxxxxxxxxxxxxxx

17:29 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-11-06

Living in africa

Hoi, okay ik weet het, het is weer al een tijdje geleden. Er is ondertussen al weer veel gebeurd. Dit weekend ben ik met mijn gastmoeder naar kumasi geweest. We hebben de bus genomen en de rit was echt prachtig. Gewoon dwars door de bush en de villages gereden. In Kumasi zijn we samen met mijn zus Adelaide naar de universiteit geweest. Er was een ceremonie voor de nieuwe studenten. Daarna naar t cenrum geweest, je kan er echt alles kopen. Ik heb van mijn mama beads gekregen, die draag je als een soort riem maar dan onder je kleren. Nu ben ik een echt ashanti meisje.

Ik ga nu ook al ongeveer een maand naar school. Alle naar school gaan kunt ge da niet echt noemen. Het is nog altijd strike, en er gaan geruchten rond dat het nog tot januari kan duren. Ik sta elke dag rond 5 uur op, en dat is echt ontzettend vroeg voor mij. Dan brengt de chauffeur mij en mijn vriendin Rachel (zij is mijn buurmeisje en zit in het zelfde jaar), naar school. Sochtends moeten we de omgeving vegen, iedereen is verantwoordelijk voor zijn plot. Maar eigenlijk gaat het zo, als je in form 1 zit moet je alles doen en als je in form 3 zit mag je iedereen bevelen en moet je zelf niet werken. Ik zit in form 2 , dat komt overeen met het vijfde middelbaar. Mijn vakken zijn PE, social studies, mathematics, science, english lit, christian religian studies, government. Na het vegen is het assembly, zooo saai. Omdat we een katholieke school zijn moeten we the rosary opzeggen. Holy mary, mother of god, bla bla bla en in deze hitte is dat niet echt leuk. Dan the school anthem, the pledge en the announcements. Daarna gebeurd er eigenlijk niet veel meer, je babbelt , luistert naar muziek, wandelt wat rond, en dan gaan we maar naar huis. Ik wandel naar huis met Rachel en Barbara. Ah ja, het uniform is echt zoo lelijk en veel te warm. het heeft een hoog nongehalte.

Een beetje meer over het leven in de afrikaanse maatschappij. Enkele facts- People talk, als je iets verkeerd doet zal iedereen het weten. heb ik al ondervonden, maar tis al opgelost ze. Dont worry. - Als je met mensen omgaat die een slechte reputatie hebben, dan gaan mensen je ook zo bekijken. Show me your friend and i will show you your character.- Als je te veel op straat loopt krijg je een slechte reputatie.- Dansoman boys have a bad reputation.

De regels in mijn familie,-Ik en mijn zussen en broer mogen niet uitgaan, niet overdag en niet savonds. Als er een verjaardagfeestje is mag je gaan voor 1 uur maar dan wel extra vroeg zodat je op tijd thuis bent.- Ik mag geen vrienden hebben die jongens zijn. dat is nogal een moelijke regel om te volgen omdat je nog maar 10 meter op straat loopt en er hangt al 1 of andere kerel naast u. En een paar van mijn goede vriednden zijn jongens, dus ja. - Haar kinderen gaan alleen naar school en naar de kerk. Tot de volgende xxxFotos komen zo snel mogelijk.

11:27 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-10-06

Wassup belgium!!!

Hey, okay het is alweer een tijdje geleden Om het goed te maken komt hier een extra lang verslagje. Na het orientatie-weekend werd iedereen op een tro-tro gezet om zo naar hun gastgezin te reizen Omdat ik niet zo ver van Adabraka woon heeft Asante, een AFS vrijwilliger, me  naar het werk van mijn gastmoeder gebracht. Ze is de grote baas van The Ghanaian Voice, een regionale krant. Er werken enorm veel mensen, vooral mannen. Ik heb overal al een beetje geholpen.

Daarna heeft the driver mij naar huis gebracht. Daar heb ik mijn broer, Prince, ontmoet. Hij is bijna 17 jaar, is helemaal gsm-verslaafd ( zoals de meeste ghanezen -daarom heb ik ook maar een gsm gekocht dit is mijn nummer 024 656 1726-) en gaat naar de boarding school. Hij is nu al vertrokken en komt pas in november terug.

Het huis is echt enorm chic. Ik heb mijn eigem kamer en badkamer. Alle "westerse dingen" zijn aanwezig; wasmachine, strijkijzer, verschillende tv's, een PC,... Er zijn ook twee houseboys, Kwesi  en Kwaame, die vanalles in en rond het huis doen. Mijn dorpje heet dansoman en het is echt prachtig; veel groen, palmbomen, heuvelachtig, uitzicht op the salt plains,...

Vandaag ga ik voor de eerste keer naar school.(Saint Margaret Mary Catholic school) Het heeft zolang geduurd omdat de leraars staken. Ze dragen een blauw uniform; de meisjes een rok en een blouse. Ik heb voor de richting general arts gekozen; dit wil zeggen English literature, French, history,... en nog een aantal verplichte algemene vakken.

Ik heb ook al geholpen in the Reliance Nursery school, een kleuterschool in mijn straat. De kindjes zijn  2 of 3 jaar oud en echt ontzettend schattig. In het begin waren ze allemaal ontzettend verlegen, maar de tweede dag ging het al veel beter. Ze wilden allemaal een handje geven en hallo zeggen. Echt super schattig!

In het begin had ik wel wat moeite met het eten; buikpijn en krampen. Maar dat is nu helemaal verleden tijd. De meeste dingen zijn lekker; fried plantains, fufu, fried rice, cassave,... Mijn mama is me ook aan het leren koken en dat is niet zo gemakkelijk op een gasvuur. Tegen dat ik terug kom ben ik de perfecte huismoeder denk ik. Ik moet hier alles meedoen; koken, wassen, strijken,...

Ik ga proberen om binnenkort fotos op de site te zetten zodat jullie toch een beetje een beter idee hebben over de omgeving hier.

Nog enkel weetjes;

- Het verkeer is hier echt niet te doen, vooral s'avonds. Iedereen rijdt door elkaar (constant toeteren) en aangezien er bijna geen straatverlichting is is het echt moeilijk om niemand omver te rijden. De vrienden van mijn broer rijden allemaal met de auto; ook al zijn ze nog geen 18 en hebben ze eigenlijk nog geen rijbewijs, ma ja.

- Veel vieze beesten heb ik nog niet gezien; gelukkig! Er zitten wel veel mieren, hagedissen en soms vind je s'ochtend een half dode kakkerlak in je badkamer. Die beesten willen echt niet doodgaan!!

- De afrikaanse films zijn echt niet te doen. Je moet je inbeelden The bold and the beautiful, maar nog duizend keer meer overgeacteerd. Maar ze hebben hier ook gewone programma's; iets dat op idool lijkt, MTV, timeless (ook een overdreven soap, maar best wel leuk), 15 love,...

- Mijn naam is onuitspreekbaar voor de Ghanezen. dus hebben mijn vrienden at the office me herdoopt tot Afua Serwah (uitgesproken efia Sewa) Het betekent gewoon meisje geboren op een vrijdag.

- De elektriciteit val hier constant uit! Lights off zeggen  ze dan. Maar er valt dan echt niks meer te doen. Het werk op het kantoor wordt dan maar stop gezet. En s'avonds is het echt wel irritant want dan komen de muggen je aanvallen.

Ik zal niet zo lang meer wachten om mijn volgende berichtje te posten. Een vriend, Rado, heeft me laten zien waar het internetcafe in Dansoman is. er zijn er trouwens verschillende en het kost niets.(5000 cedis of 50 eurocent per uur) 

11:26 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-09-06

live vanuit accra

Hoi, Ik ben goed aangekomen in Ghana. We hebben snel onze weg in London gevonden en in Ghana stelt de douane echt niks voor. (we moestem zelfs onze bagage niet laten zien) We verblijven in een klein hotel vlak tegenover de cathedraal. Elke ochtend worden we dus wakker ven luide kerkmuziek. Ik slaap samen op de kamer met Sofie. Onze groep bestaat uit 6 Belgen, 6 Amerikanen en 1 jongen van Frankrijk.Eerste indruk van Accra; Het is hier enorm groot en druk!We hebben gisteren een city tour gedaan. het is echt wel effe wennen. je moet je inbeelden; een hele groep van oburonis (hun woord voor blanken) tussen al die afrikanen. Je wordt nageroepen, mensen willen vanalles aan je verkopen, ze willen je vastpakken,...

AFS werkt hier heel goed. We hebben dit weekend veel info gekregen over religie, familie, etiquette, ... en we hebben al twi geleerd! het lijkt echt Chinees als je het hoort, maar k kan toch al een aantal dingen zeggen.

Enkele weetjes;

- Ze drinken hier water uit een zakje. je moet het opentrekken met je tanden en dan de juiste techniek vinden om het op te drinken.

- Roken wordt hier echt niet gedaan. De Ghanezen die toch roken doen alles om het te verbergen.

- K heb al in een tro-tro gezeten!!! Het zijn kleine busjes, (die dienen als taxi) volgepropt met mensen, en er speelt altijd luide ghanese muziek, zalig.

- .....

Morgen vertrek ik naar mijn gastgezin, spannend.

xxx-jes Anneleen

21:29 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-08-06

Denk, durf, doe,.... en stap in de wereld

Ik heb een gastgezin!!! Een dag voor mijn vertrek heb ik het volledig dossier gekregen via mail.(eindelijk)

Dit is het adres van mijn nieuwe thuis: P.O. BOX 514/P.O. BOX 1477 Mamprobi-Accra (Mamprobi is een buitenwijk van Accra en het ligt vlak aan de kust)

Ik ga wonen bij een alleenstaande moeder, Christiana Osam Ansah. (De vader is overleden) Ze heeft 5 kinderen die niet meer thuis wonen:

Adelaide: '76 secretary

Mercy: '77 journalist

Diana: '83 student

Uly: '84 student

Arlen: '90 student

Family description: religious, mother-dominated, casual, protective, children independent, education valued,...

Nog enkele weetjes:

-Ze hebben outdoor pets

-Adelaide is naar Zweden geweest met AFS. 

-Ik heb een eigen kamer.

-Ze roken niet.

-Mijn moeder is een business executive 

Nu moet ik alleen nog mijn koffer maken.Dat gaat niet zo gemakkelijk zijn: 20 kilo is echt zooo weinig. Gelukkig mogen we al terug handbagage meenemen. Ik wil iedereen nog bedanken voor de lieve berichtjes in m'n gastenboek. En veel succes voor alle studenten die binnenkort gaan verder studeren.

Tot de volgende vanuit Accra!       

11:13 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-08-06

Ambassade van Ghana

Vorige week heb ik terug een brief van AFS gekregen waarin stond dat ik niet moest wachten op het adres van het gastgezin om m’n visum aan te vragen. Normaal heb je een adres nodig omdat je dit moet invullen op het aanvraagformulier. Ik mag het adres van het AFS kantoor in Ghana gebruiken als referentie. Dus vandaag zijn we dan naar de ambassade van Ghana geweest. Het is zo’n klein appartementje in de buurt van Schaerbeek, best wel gezellig. We moesten gewoon een paar gegevens in vullen en mijn internationaal paspoort en vaccinatieboekje afgeven. Woensdag mogen we het al gaan halen.

 

Bart, mede-afs’er van Limburg, was daar ook. Hij en Sofie zitten dus in het comité van Limburg en ze kennen hun gastgezin al. Ze wonen beide in de buitenwijken van Accra. Het is echt niet eerlijk; ik weet nog altijd niks. Op het forum van AFS heb ik gelezen dat de mensen die vorig jaar naar Ghana gingen pas 2 dagen voor hun vertrek bericht kregen van hun gastgezin. Dus ja, typisch Afrikaans zeker, alles op het laatste moment.

 

En ik ben weer al is naar de dokter geweest. Deze keer was het om mijn bloedgroep te bepalen. Blijkbaar heb ik dat nog nooit laten testen en als je naar Afrika gaat is het natuurlijk wel belangrijk om je bloedgroep te kennen. Ik ben O+,interessant hé.

 

Ik wou dat het al volgende week was; augustus duurt echt een eeuwigheid. Ik wil vertrekken!!!!

 

21:35 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-08-06

Instituut voor tropische geneeskunde

Woensdag ben ik naar het instituut voor tropische geneeskunde geweest voor mijn twee laatste inentingen: ACWY meningitis en een herhalingsspuit voor hepatitis A. In januari had ik al vier inentingen gekregen, allemaal tegelijk weliswaar. (voor gele koorts, buiktyfus, polio en hepatitis A)

 

Nu ben ik gisteren ook begonnen met mijn malariakuur. De dokter heeft Lariam, een tablet dat je 1 keer per week moet innemen, voorgeschreven. De bijsluiter is ook wel niet om te lachen!!! Enkele mogelijke bijwerkingen: nachtmerries, hallucinaties, een onverklaarbare angst, depressies, slapeloosheid, koorts,… Deze neveneffecten komen slechts zelden voor, maar als het toch gebeurt moet ik overschakelen op Malarone. Het enige probleem is dat deze pil extreem duur is. Dus gewoon hopen dat ik Lariam verdraag. Tot nu toe heb ik nog geen achtervolgingswaanzin ofzo, dus geen reden om ongerust te zijn.

 

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is,nu moet ik maandag ook mijn wijsheidstanden laten trekken.(onder lokale verdoving  )

12:59 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-07-06

Atongo Zimba

Vrijdagavond waren er allemaal 'tropical' optredens in Leuven: muziek uit Brazilië, Cuba, Mexico, .... en uit Ghana! Dus ik ben natuurlijk is gaan kijken en het was echt enorm goed. Nu heb ik natuurlijk nog meer zin om te vertrekken. De zanger was Atongo Zimba en hij is geboren in Noord-Ghana. Samen met zijn groep (die bijna allemaal een verschillende nationaliteit hebben) bracht hij enkele nummers uit zijn album Savannah Breeze. Het is een CD met een vrolijke, dansbare mix van diverse Afrikaanse muziekstijlen, funk en jazz.

Heb je zin om ook in de Ghanese sfeer te komen. Gewoon klikken op de onderstaande link en drukken op "sample all songs". Een aanrader is 'No beer in heaven", "Azoroga" en "Gidi Gidi". Natuurlijk is het live wel 1000 keer beter.

http://atongozimba.calabashmusic.com/

Nu heb ik ook al is het Ghanees Engels gehoord. T'is echt wel grappig. Tussen de verschillende liedjes zei hij steeds weer: "We should all love each other, god bless us all, Do you love it? (en dan iedereen luidkeels YES),...

Voor meer foto's: http://anneleeninghana.spaces.msn.com/

 

19:43 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-07-06

Post!!!!

Vorige week heb ik een grote bruine envelop gekregen van AFS. Spijtig genoeg was het niet het dossier van mijn gastgezin, maar er stond wel meer informatie in over mijn vertrek. Het staat nu vast dat ik op 1 september om 12.10 in Zaventem vertrek. Na een klein uurtje landen we al!?! Neen, niet in Ghana, maar wel in Londen. Daar nemen we onze vlucht naar Accra, waar we om 20.00 aankomen. In de brief stond ook nog dat we met 4 Vlamingen vertrekken: Silke, Sofie, bart en ik. Spannend!!! (nog maar 42 dagen)

15:32 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-06-06

 Eerste berichtje

Hoi,

 

ik ben Anneleen en voorlopig woon ik nog in Boortmeerbeek, maar daar zal snel verandering in komen. Als eerste wil ik vertellen hoe ik op het idee gekomen ben om voor een jaar naar het buitenland te gaan. Het is eigenlijk allemaal begonnen toen ik hoorde dat er iemand naar Amerika ging voor een jaar. Ik zat toen nog maar in het vierde middelbaar, maar ik kreeg toch al de kriebels om later ook zoiets te gaan doen. Ik heb dan gedurende 2 jaar (omdat ik pas na mijn 6de jaar wou vertrekken) allerlei informatie opgezocht over de verschillende organisaties. Mijn ouders dachten en hoopten waarschijnlijk dat het maar een bevlieging was. Het tegendeel werd echter bewezen. Vorige zomer heb ik een definitief besluit genomen samen met mijn ouders: ik mag naar het buitenland met AFS. Deze organisatie sprak mij het meest aan omdat je tijdens je voorbereidingsjaar verschillende oriëntatiemomenten krijgt.

 

In oktober ben ik eerst naar een infodag in Mechelen geweest. We kregen de basisinformatie: hoe de organisatie werkt, ervaringen van returnees en de ongeruste ouders konden naar hartelust hun vele vragen stellen. “Zijn de landen op die lijst wel veilig?, Wat als er een aardbeving of een tsunami is?, Mogen we hun bezoeken?, Wat als het gastgezin niet goed voor mijn dochter/zoon zorgt?”, enzovoort enzovoort. Natuurlijk konden de vrijwilligers toch bijna iedereen ervan overtuigen dat het een fantastische ervaring is. Daarna werd ik uitgenodigd voor het wegwijsweekend. Hier ontmoette ik de andere deelnemers van de regio Mechelen die, net zoals mij, hun droom wilden verwezenlijken. Op het einde van het weekend moesten we onze 3 favoriete landen opschrijven. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan want in het begin had elk land wel iets aantrekkelijk. Uiteindelijk zijn het Ghana, Dominicaanse Republiek en Maleisië geworden. In december, midden in de examens, kreeg ik een brief van AFS. Dat was dé brief die zou bepalen hoe mijn leven er volgend jaar zou uitzien. Ik opende de brief, zag eerst niet goed waar het land stond en dan zag ik het: GHANA. Ik ben echt ongelofelijk blij met deze bestemming, en ik ben direct allerlei dingen gaan opzoeken. T is wel grappig: als ik tegen iemand zeg dat ik naar Ghana ga, dan zie je ze echt zo kijken van hmm, waar zou dat nu liggen. Dus even ter verduidelijk: Het ligt aan de westkust, naast Togo, ivoorkust en Burkina Faso.

 

 

Daarna hebben we nog een aantal oriëntatiedagen en –weekends, een landeninfodag, een paar feestjes, … gehad. Allemaal om je zoveel mogelijk voor te bereiden op volgend jaar.

Nu is het enkel nog wachten op nieuws van mijn gastgezin, maar dat verwacht ik nog niet onmiddellijk. Er zijn mensen die al begin juli vertrekken en nog altijd geen nieuws hebben, dus ja. We zullen wel zien.

17:11 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |